GPS
Het digitale tijdperk haalt me in. Het besef komt op het moment dat een meisje van 9 jaar me uitlegt hoe ik met een i-phone om moet gaan. Ik voel me als een hardloper achter in het peloton, op het punt van afhaken. Het roer moet om. Een nieuwe column van Henk van Duuren
21 januari 2014 (0 reacties)
Over hardlopen gesproken
Door Henk van Duuren
Het digitale tijdperk haalt me in. Het besef komt op het moment dat een meisje van 9 jaar me uitlegt hoe ik met een i-phone om moet gaan. Ik voel me als een hardloper achter in het peloton, op het punt van afhaken. Het roer moet om.De inhaalslag is ingezet. Met hulp van mijn kinderen, kennissen, een stukje studie en heel veel oefenen is het gelukt om enigszins aansluiting te krijgen. Met een i-phone in de binnenzak, een notebook in mijn tas, een laptop op mijn bureau en een e-reader op mijn nachtkastje worden er vorderingen gemaakt in bediening en gebruik van de eigentijdse middelen.
Ik blijf nu op de hoogte van wat er in mijn vrienden- en kennissenkring speelt door dagelijks een blik te werpen op facebook en twitter. Ik reageer, like en zet er zelf ook wel eens iets op. Ook hier geldt: oefening baart kunst. Zin en onzin komen nu in allerlei vormen op me af. Iedereen heeft wel iets te vertellen en in sommige mededelingen laat men wel heel veel van zichzelf zien. Waar ze eten, wie ze ontmoeten, het bijgewoonde concert, gemaakte wandelingen, uitgaan met vrienden, nog meer uitgaan met vrienden, nog een concert, welke wedstrijd is gelopen, hoe trots men is op zichzelf, enz.
In de regel neem ik het voor kennisgeving aan. Vertellen over jezelf, prima, maar wat ik nu op twitter en facebook tegen kom gaat me te ver. Ik krijg berichten binnen van personen die trainen met een Garmin Forerunner. Dat is een hardloophorloge met GPS*. Het houdt nauwkeurig bij hoe ver en hoe hard je loopt, de tussentijden en hoeveel calorieën je verbrandt. Alles wordt in tabellen en grafieken weergegeven en op en kaart zie je zelfs de route die je hebt hard gelopen. Dit alles kun je delen met je vrienden op internet.
Een prachtig trainingsmiddel dat ongegeneerd gedeeld wordt met de hele wereld. Binnen afzienbare tijd worden deze apparaten nog geavanceerder. De ‘gebruikers liggen s ochtends in een slaapzak voor de winkel om als eerste het nieuwste exemplaar te bemachtigen. Hartslag, calorieverbranding, tussentijden, afstand, plek waar jij je bevindt, transpiratie, vochtverlies, urineverlies, geluksgevoel en nog veel meer zal meetbaar zijn en komt automatisch binnen bereik van heel de wereld.
‘Big brother is watching you en jij werkt er meer dan gewillig aan mee. Kom je thuis na een training. Zegt je vrouw: “Bas, ik zag dat je voor de derde keer deze week dezelfde route hebt gelopen. Bij het bankje in het park rust je elke keer een kwartier en toch gaat je hartslag omhoog, ga je meer zweten en stijgt je endorfinespiegel**!” Leg dat dan maar eens uit aan je vrouw, je vrienden, collegas en trouwe volgers. “Ja, daar ontmoet ik Wim altijd!” Nou, dan is er nog veel meer uit te leggen.
Waarom deel je alles met een ander? Waar doe je het voor? Wil je bewondering, respect afdwingen, je eigenwaarde opkrikken? Zijn hardloophorloges met GPS en alle informatie die ze geven niet uitsluitend voor jezelf? Ik heb mijn positie bepaald, zonder GPS, ga mee met het digitale tijdperk, maar zorg er wel voor dat het me niet onder de voet loopt.
* GPS – global positioning system, een wereldwijd gebruikt systeem voor de plaatsbepaling en navigatie op
aarde
** Endorfine – Pijnstillende stof die het lichaam zelf aanmaakt (geeft geluksgevoel)
© hardloopnieuws.nl
Gerelateerd
GPS
Het digitale tijdperk haalt me in. Het besef komt op het moment dat een meisje van 9 jaar me uitlegt hoe ik met een i-phone om moet gaan. Ik voel me als een hardloper achter in het peloton, op het punt van afhaken. Het roer moet om. Een nieuwe column van Henk van Duuren
24 november 2013 (0 reacties)Over hardlopen gesproken
Door Henk van Duuren
Het digitale tijdperk haalt me in. Het besef komt op het moment dat een meisje van 9 jaar me uitlegt hoe ik met een i-phone om moet gaan. Ik voel me als een hardloper achter in het peloton, op het punt van afhaken. Het roer moet om.De inhaalslag is ingezet. Met hulp van mijn kinderen, kennissen, een stukje studie en heel veel oefenen is het gelukt om enigszins aansluiting te krijgen. Met een i-phone in de binnenzak, een notebook in mijn tas, een laptop op mijn bureau en een e-reader op mijn nachtkastje worden er vorderingen gemaakt in bediening en gebruik van de eigentijdse middelen.
Ik blijf nu op de hoogte van wat er in mijn vrienden- en kennissenkring speelt door dagelijks een blik te werpen op facebook en twitter. Ik reageer, like en zet er zelf ook wel eens iets op. Ook hier geldt: oefening baart kunst. Zin en onzin komen nu in allerlei vormen op me af. Iedereen heeft wel iets te vertellen en in sommige mededelingen laat men wel heel veel van zichzelf zien. Waar ze eten, wie ze ontmoeten, het bijgewoonde concert, gemaakte wandelingen, uitgaan met vrienden, nog meer uitgaan met vrienden, nog een concert, welke wedstrijd is gelopen, hoe trots men is op zichzelf, enz.
In de regel neem ik het voor kennisgeving aan. Vertellen over jezelf, prima, maar wat ik nu op twitter en facebook tegen kom gaat me te ver. Ik krijg berichten binnen van personen die trainen met een Garmin Forerunner. Dat is een hardloophorloge met GPS*. Het houdt nauwkeurig bij hoe ver en hoe hard je loopt, de tussentijden en hoeveel calorieën je verbrandt. Alles wordt in tabellen en grafieken weergegeven en op en kaart zie je zelfs de route die je hebt hard gelopen. Dit alles kun je delen met je vrienden op internet.
Een prachtig trainingsmiddel dat ongegeneerd gedeeld wordt met de hele wereld. Binnen afzienbare tijd worden deze apparaten nog geavanceerder. De ‘gebruikers liggen s ochtends in een slaapzak voor de winkel om als eerste het nieuwste exemplaar te bemachtigen. Hartslag, calorieverbranding, tussentijden, afstand, plek waar jij je bevindt, transpiratie, vochtverlies, urineverlies, geluksgevoel en nog veel meer zal meetbaar zijn en komt automatisch binnen bereik van heel de wereld.
‘Big brother is watching you en jij werkt er meer dan gewillig aan mee. Kom je thuis na een training. Zegt je vrouw: “Bas, ik zag dat je voor de derde keer deze week dezelfde route hebt gelopen. Bij het bankje in het park rust je elke keer een kwartier en toch gaat je hartslag omhoog, ga je meer zweten en stijgt je endorfinespiegel**!” Leg dat dan maar eens uit aan je vrouw, je vrienden, collegas en trouwe volgers. “Ja, daar ontmoet ik Wim altijd!” Nou, dan is er nog veel meer uit te leggen.
Waarom deel je alles met een ander? Waar doe je het voor? Wil je bewondering, respect afdwingen, je eigenwaarde opkrikken? Zijn hardloophorloges met GPS en alle informatie die ze geven niet uitsluitend voor jezelf? Ik heb mijn positie bepaald, zonder GPS, ga mee met het digitale tijdperk, maar zorg er wel voor dat het me niet onder de voet loopt.
* GPS – global positioning system, een wereldwijd gebruikt systeem voor de plaatsbepaling en navigatie op
aarde
** Endorfine – Pijnstillende stof die het lichaam zelf aanmaakt (geeft geluksgevoel)
© hardloopnieuws.nl
Reacties
Geen reacties.
Al een account, log hier in.